نکته هایی برای ایجاد روابط سالم میان اعضای خانواده

وجود حداقل یک فرزند با نیازهای خاص به احتمال زیاد فضایی در خانواده به وجود می‌آورد که در آن سایر فرزندان ممکن است احساس کنند که به آنها بی‌توجهی شده است. نکته‌های زیر می‌تواند در پایه‌ریزی روابط صمیمی و سالم میان اعضای خانواده سودمند باشد.

یک - از تمام فرزندان خود انتظار یکسان داشته باشید.

به عنوان مثال اگر هر فرزند مسئول انجام بخشی از کارهای خانه هستند، مطمئن شوید فرزند نابینا و کم‌بینا هم مسئولیتی بر عهده دارد. ممکن است برای این که مسئولیتی برای فرزند با نیاز خاصتان تعریف کنید لازم باشد خلاقیت به خرج دهید یا فعالیت را متناسب با توانایی فرزندتان تغییر دهید، اما لازم است مطمئن شوید که تمامی فرزندانتان در انجام کار خانه درگیر هستند. مهارت‌های کسب شده در این مرحله، پایه‌گذار یک زندگی مستقل برای فرزند نابینا یا کم بینای شما خواهند بود.

دو- فرزند بینا و نابینای خود را در کارهای مرتبط با ضعف بینایی درگیر کنید.


خوب است که فرزندان بینای شما نیز نحوه کارکردن با عصا یا خواندن زبان بریل آشنا شوند. این کار باعث می‌شود که علاوه بر اینکه درک بیشتری از موقعیت خواهر یا برادر نابینای خود پیدا می‌کنند، علاقه به موضوع مشترک، یا زبان مشترکی بین آنها به وجود آید.

سه- سعی کنید فعالیت‌هایی برای خانواده ترتیب ببینید که برای همه جذاب است.


ممکن است برنامه‌ریزی فعالیت‌ها و سرگرمی‌هایی که نیازهای تمام افراد خانواده را پوشش دهد، سخت باشد اما بسیار مهم است که علایق و توانایی‌های تک تک فرزندانتان در سرگرمی‌های خانوادگی لحاظ شود.

چهار- به فرزند نابینای خود تعامل با خواهران و برادران خود را یاد دهید.


بسیاری از نکات آداب معاشرت در سنین پایین و از طریق مشاهده رفتار دیگران آموخته می‌شود. به عنوان مثال رعایت فاصله با دیگران هنگام صحبت کردن. مطمئن شوید فرزند نابینایتان نیز همان اصول معاشرت را رعایت می‌کند که فرزندان بینایتان.

پنج- با هم گفتگو کنید


مطمئن شوید فضایی در خانه ایجاد شده است که اعضای خانواده می توانند در مورد موضوع نیازهای خاص خواهر یا برادرشان گفتگو کنند و جواب سؤالهای خود را با محبت و استدلال درست بیابند. از ابتدا در مورد وضعیت نیاز ویژه فرزندتان با او و خواهرها و برادرهایش گفتگو کنید. به آن ها یادآوری کنید که نیاز خاص تنها جنبه ای از زندگی آنان است نه آنچه به واسطه آن تعریف می شوند.
دربسیاری مواقع از سایر اعضای خانواده خواسته می شود که حواسشان به فرد نابینا و کم بینا باشد. این کار باعث می شود که بار روانی بزرگی بر دوش سایر اعضای خانواده گذاشته شود. از آنجا که هدف شما پرورش فرزندی است که با وجود نیاز ویژه زندگی پربار و مستقلی دارد، اگر با فرزندان خود به مساوات رفتار کنید و آنها بدانند که برای شما ارزشمندند، مراقب یکدیگر خواهند بود و به علاوه این موقعیت برای فرزند با نیاز خاص نیز فراهم شده است که در محیط سالم خانواده علاوه بر مهارت های لازم برای زندگی مستقل، اعتماد و عزت نفس لازم برای پیشبرد این زندگی را کسب کند.

منبع: مؤسسه نابینایان آمریکا